Αυτό συνέβη γιατί ο πατριάρχης Νικόλαος είχε προσπαθήσει να του αποσπάσει φορολογικά προνόμια υπέρ της Εκκλησίας, τη στιγμή που ο αυτοκράτορας ήταν απασχολημένος με εμφύλιες διαμάχες. Όταν προς το τέλος της βασιλείας του Βουλγαροκτόνου, ο πατριάρχης Σέργιος Β΄ τόλμησε να παραπονεθεί για τη φορολογία των εκκλησιαστικών κτημάτων, τα παράπονά του δεν έτυχαν ανταπόκρισης.
Στράφηκε εναντίον των μεγάλων κτηματιών και των μοναστηριών. Ο Βασίλειος Β΄ο Βουλγαροκτόνος. Στράφηκε εναντίον των μεγάλων κτηματιών και των μοναστηριών. Το ίδιο αποφασιστική ήταν και η στάση του αυτοκράτορα απέναντι στα μοναστήρια. Οι μοναχοί είχαν τρομάξει εξαιτίας της φοβερής προσωπικότητας του μεγάλου πολεμιστή. Ο αυτοκράτορας άλλωστε είχε αποφασίσει να μειώσει την επιρροή τους και είχε όλα τα μέσα και την επιμονή για να το πετύχει.
Κατά τον 10ο αιώνα παρατηρήθηκε μια ανάπτυξη των μεγάλων ιδιοκτησιών, οι οποίες, παράνομα, απορροφούσαν πολλά ελεύθερα χωριά. Οι χωρικοί έπρεπε επίσης να πληρώνουν και βαρείς φόρους. Ο τοπικός άρχοντας, προσφερόμενος να επωμισθεί το βαρύ φορτίο της φορολογίας, μπορούσε να κερδίσει τον έλεγχο του χωριού και τότε οι άνδρες προσχωρούσαν στον ιδιωτικό του στρατό. Η γη αυτών των χωριών όμως, ανήκε στην αυτοκρατορία και δινόταν στους χωρικούς ως ανταμοιβή για τη θητεία τους στον αυτοκρατορικό στρατό. Με όμοιο τρόπο υπήρχε πρόβλημα και στα χωριά, που τα κτήματά τους ανήκαν στα μοναστήρια, συνήθως από κληροδοσία. Οι μοναχοί είτε καλλιεργούσαν τη γη μόνοι τους, είτε την εκμίσθωναν στους μεγαλογαιοκτήμονες. Αν και θεωρητικά τουλάχιστον το κράτος μπορούσε να δημεύσει τα κτήματα ενός λαϊκού και να τα αναδιανείμει, η μοναστηριακή γη ήταν αναπαλλοτρίωτη. Τότε ο Βασίλειος Β΄ εισήγαγε έναν νόμο που επέβαλλε στον τοπικό άρχοντα το καθήκον να καταβάλλει όλους τους φόρους της κοινότητας στην οποία αυτός είχε μεγάλη περιουσία.
Τον νόμο τον εφάρμοσε τόσο στα μοναστήρια όσο και στους μεγάλους γαιοκτήμονες. Αυτό το μέτρο αποδείχθηκε πολύ βαρύ για τη μοναστηριακή περιουσία και τους μοναχούς, που το εισόδημά τους εξαρτάτο κυρίως απ’ τα κτήματά τους. Πολλά μοναστήρια υποχρεώθηκαν να πουλήσουν στο κράτος μεγάλα τμήματα των κτημάτων τους για να μειώσουν τη φορολογία τους. Ο Αυτοκράτορας είχε δει όπως και άλλοι προκατοχοί του, ότι η Εκκλησία δεν περιορίζονταν στον θεολογικό της ρόλο και επηρέαζε αρνητικά την πολιτική και οικονομική ζωή. Με πυγμή και κατάλληλα νομικά μέτρα την υποχρέωσε να περιοριστεί στα θρησκευτικά της καθήκοντα. Οι διάδοχοι όμως του Βασιλείου Β” εγκατέλειψαν αυτή την πολιτική, τόσο για τους μεγάλους γαιοκτήμονες όσο και για τα μοναστήρια.
Απ” αυτό το σημείο και μετά η αυτοκρατορία εισερχόταν σε μια αργή αλλά μη αναστρέψιμη φάση παρακμής, με αδύναμους και πολλές φορές διεφθαρμένους αυτοκράτορες που φάνηκαν κατώτεροι των περιστάσεων και των μεγάλων προκλήσεων, όπως οι σταυροφορίες και η δυναμική παρουσία των Τούρκων στην περιοχή. Ο Βασίλειος Β” ο Βουλγαροκτόνος πέθανε στις 15 Δεκεμβρίου του 1025....
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου !!!!!
Post A Comment:
0 comments:
Ο Free Teddy Boy ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις , υβριστικά ή συκοφαντικά θα αφαιρούνται!